Alice en haar verwondering over Portugal

Gepubliceerd op 13 februari 2026 om 12:00

Je hebt net geboekt. Monte Gordo, Algarve. Zon, zee, strand. Een balkon met uitzicht. Wifi die sneller is dan je gedachten. En winters die zo mild zijn dat mensen buiten leven, langs het strand wandelen, jeu de boules spelen. Alice knikte toen ze dat hoorde. Charmant mild klonk prettig. Totdat ze aankwam.

Verwachting #1: Eeuwige zon

De eerste van de zeven stormen kwam op een dinsdagochtend.

Niet een beleefd buitje. Nee. Een wind die haar balkonstoel omverblies en haar kapsel herschikte zonder overleg. De zee, die volgens de ansichtkaart altijd kalm hoorde te zijn, besloot te brullen. Wolken pakten zich samen alsof ze iets te bewijzen hadden. Alice keek omhoog. "Maar… ik had zon geboekt." De lucht gaf geen antwoord. De Atlantische Oceaan heeft nu eenmaal geen klantenservice. Drie dagen later was de lucht weer strakblauw. Alsof er nooit iets was gebeurd. Alice begreep: de Algarve heeft driehonderd dagen zon per jaar. Dat betekent ook vijfenzestig dagen iets anders. En die storm? Die maakt dat je de zon des te meer waardeert.

Verwachting #2: Nederlandse stilte

Na de storm ontdekte Alice nog iets anders. Portugese muren hebben een eigen idee over privacy. In Nederland had Alice dikke muren. Dubbel glas. Stilte als standaard. Hier hoorde ze haar buren tot laat in de avond buiten praten. Stoelen die over plavuizen schoven. Een televisie die een voetbalwedstrijd beleefde alsof het stadion zich in de woonkamer bevond. Alice fronste eerst. "Dit appartement is gehorig," dacht ze. Later leerde ze dat huizen hier gebouwd zijn voor zomers. Voor warmte en lucht, niet voor isolatie tegen geluid. Dat veel appartementen eigendom zijn van Portugese families die hier zomers hun vakanties doorbrengen, én leven zoals ze altijd geleefd hebben. Dat men vaker buiten is dan binnen. Dat ramen openstaan. Dat het leven hier niet wordt gedempt maar gedeeld. De geluiden veranderden langzaam van irritatie naar achtergrondmuziek. Niet storend. Gewoon leven.

Verwachting #3: Naadloze verbinding

En toen was daar de wifi. Halverwege een videogesprek met Nederland bevroor haar gezicht op het scherm. Daar zat ze. Met een glimlach die plotseling stilviel. "Ben je er nog?" klonk het uit de luidspreker. Alice keek naar het modem. Het keek niet terug. Ze herstartte. Wachtte. Het werkte weer – iets trager dan thuis, maar het werkte. Oude gebouwen, dikke muren, een modem dat van zijn plek houdt. Wifi hier is soms een kwestie van begrijpen. En op de momenten dat het even haperde, keek Alice naar buiten. De zee was er nog. De lucht ook. En haar koffie werd er niet kouder van.

Verwachting #4: Nederlandse efficiëntie

Op een ochtend stond Alice in de rij bij het postkantoor. In Nederland zou ze op haar horloge hebben gekeken. Hier keek ze om zich heen. Mensen praatten. Iemand maakte een grap. Een oudere man kreeg rustig uitleg over een formulier. Niemand leek haast te hebben. Alice voelde haar schouders eerst gespannen. Toen zakten ze iets. Misschien, dacht ze, is wachten hier geen tijdverlies maar onderdeel van het ritme. Misschien wil tijd hier niet gejaagd worden.

De verwondering

Langzaam begon Alice iets te begrijpen. Je kunt een vlucht boeken. Je kunt een appartement boeken. Je kunt zelfs een snelle internetverbinding aanvragen. Maar je kunt geen perfectie boeken. Portugal is geen ansichtkaart. Het is een land. Met zon én storm. Met muren die praten. Met wifi die je soms eerst moet leren kennen. Met tijd die een eigen tempo heeft.

Op een ochtend, de lucht weer strakblauw, zat Alice met haar koffie op het balkon. De zee was kalm. De wifi werkte. De buurman niesde. Iemand lachte beneden op straat. Ze dacht aan haar verwachtingen. Aan hoe alles "goed" moest zijn. Aan hoe ze zich had verzet tegen wat anders was. En toen begon ze te lachen. Misschien hoeft niet alles meteen perfect te werken, is langzaam niet hetzelfde als slecht, is een beetje storm precies wat de zon betekenis geeft. Alice zette haar zonnebril op en stopte deze keer ook haar regenjas in haar tas. Je weet maar nooit. En dat, dacht ze, is precies waarom ze hier wilde zijn.

Warme groet van Alice, en tot de volgende verwondering!

P.S. Mocht je wifi echt lastig zijn, de storm je balkonstoel meenemen of heb je vragen over het appartement, AquiAlex is er om te helpen. Maar een regenjas in je koffer? Dat is altijd een goed idee.


Praktische tips voor gasten

Wifi werkt niet optimaal?
Bel ons gerust. Soms helpt het al om het modem anders te plaatsen of de router opnieuw op te starten. We denken graag mee.

Is het altijd mooi weer?
De Algarve heeft ongeveer 300 dagen zon per jaar. Dat betekent ook: zo'n 65 dagen met bewolking of regen. Wintermaanden (november–maart) kunnen stormachtig zijn. De temperatuur blijft mild (15–20°C), maar een trui en regenjas zijn verstandig.

Zijn de appartementen gehorig?
Veel appartementen in Monte Gordo zijn gebouwd voor Portugese zomervakanties en hebben dunnere muren dan je in Nederland gewend bent. Zoek je absolute stilte? Laat het ons weten, dan kunnen we je adviseren welk appartement het beste past.

Hoe snel is de service in winkels en restaurants?
Portugees tempo is relaxter dan Nederlands tempo. Dat is charmant, en soms wennen. Een glimlach en geduld openen hier veel deuren.

Vragen of problemen tijdens je verblijf?
Stuur een berichtje of bel. We zijn er om je verblijf zo prettig mogelijk te maken.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.